W dziesiejszych czasach czym by był komputer bez sieci. Nikt chyba sobie nie wyobraża stacji roboczej w firmie bez dostępu do sieci. Jednak, aby skonfigurować i uruchomić połączenie sieciowe jest nam potrzebne do tego celu odpowiednie oprogramowanie. W linuksie programem do konfigurowania interfejsu sieciowego jest program ifconfig. Konfiguracja urządzenia sieciowego polega na przypisaniu mu adresu IP oraz nadanie odpowiednich parametrów.

Program ifconfig umożliwia nadanie w prosty sposób adresu IP dla danego interfejsu sieciowego, jak i określenie dla niego maski sieci, włączenie lub wyłączenie urządzenia sieciowego.

Przykład:

ifconfig eth0 192.168.0.1 netmask 255.255.255.0 up

Poniżej przedstawie ważniejsze parametry polecenia ifconfig:
up - włączenie interfejsu
down - wyłączenie interfejsu
allmulti - włączenie lub wyłączenie możliwości, dzięki której to urządzenie może odbierać wszelkie pakiety, nie tylko przeznaczone dla niego (przydatne w przypadku programów śledzących ruch sieciowy)
netadres - adres sieci IP, w której pracuje dane urządzenie sieciowe
broadcast - umożliwia włączenie oraz zablokowanie odbierania pakietów przeznaczonych dla adresu rozgłoszeniowego
dstaddr addr - ustawia  adres IP "drugiego końca" w przypadku połączenia point-to-point ( takiego jak PPP).
netmask addr - ustawia maskę sieciową IP dla tego interfejsu. Wartość domyślnie przybiera wartość zwykłej maski sieciowej klasy A, B lub C  (jak to  wynika  z  adresu IP interfejsu), lecz może być ustawiona na dowolną wartość.
address - Adres IP przypisany do interfejsu

Drugim ważnym programem jest route pozwala ono na ustawianie statycznych tras do określonej stacji lub sieci przy pomocy interfejsu sieciowego skonfigurowanego za pomocą programu ifconfig.

Ważniejsze parametry:
del - skasuj trasę.
add - dodaj nową trasę.
cel - docelowa sieć lub stacja.
-net - oznacza, że cel jest siecią
-host  oznacza, że cel jest stacją.
netmask NM - podczas dodawania trasy sieciowej używana jest maska-sieci.
gw GW - trasuj  pakiety  poprzez bramkę (gateway).  UWAGA: Podana bramka
              musi być wpierw osiągalna. Oznacza to  zwykle,  że  musisz  mieć
              ustawioną  do niej wcześniej statyczną trasę. Jeśli podasz adres
              jednego ze swoich lokalnych interfejsów, to zostanie on użyty do
              zdecydowania o interfejsie, do którego trasować pakiety.

Przykład:
route add -net 127.0.0.0
              dodaje  normalny  wpis  zapętlenia  używający  maski   sieciowej
              255.0.0.0 

 route add -net 192.56.76.0 netmask 255.255.255.0 dev eth0
              dodaje  trasę  do  sieci 192.56.76.x poprzez "eth0".