Linux w biznesie arrow Wszystkie artykuły
 
 
 

Warto odwiedzić


Odwiedziny


Reklama

Advertisement

Advertisement










Wszystkie artykuły
Zarządzanie kontami użytkowników PDF Drukuj Email
Oceny: / 3
23.12.2005.

Aby utworzyć konto użytkownika należ skorzystać z polecenia useradd. Umożliwia ona administratorowi utworzenie kona użytkownika.
Przykład:

$ useradd jacek

Polecenie to może być stosowane z przydatnymi parametrami.
-d dane  Powoduje iż domyślnym katalogiem będzie katalog dane.
-s powłoka  Polecenie to pozwoli przypisać użytkownikowi powłokę o zadanej nazwie
-g pracownicy  Ważny parametr, pozwala bowiem przypisać użytkownika do wcześniej utworzonej grupy. W tym wypadku do grupy pracownicy.
-e YYYY-MM-DD  Określa datę wygaśnięcia ważności konta.
-p hasło  Przypisuje użytkowikowi hasło.
-G grupa1,grupa2  W tym wypadku możemy natomiast przydzielić nowego użytkownika do paru wcześniej utworzonych grup.

                         

Do kasowania konta użytkownika służy polecenie userdel.
Przykład:

$ userdel -r jacek

Dodany parametr -r umożliwi usunięcie konta użytkownika wraz z danymi pochodzącymi z jego katalogu domowego. Bez tego parametru zostanie usunięty użytkownik lecz jego katalog ze wszystkimi danymi pozostanie.


Kolejnym z omawianych poleceń to usermod. Pozwala ono na pewne modyfikacje dotyczące konta użytkownika np.: zmianę katalogu domowego.
Przykład:

$ usermod -d /home jacek ksiegowosc

Polecenie można używać bardzo przydatnymi opcjami:
-d jacek  W przykładzie tym  zmianie ulegnie katalog domowy użytkownika na jacek.
-l  jacek  Parametr pozwala na zmianę nazwy logowania użytkownika. W tym  wypadku na jacek.
-s powłoka  Powoduje zmianę powłoki na powłoka.
-g pracownicy  Parametr umożliwia zmianę domyślnej grupy na inną.
-G grupa1,grupa2   Parametr pozwala przydzielić użytkownika do kilku wymienionych grup
-L  Parametr umożliwia wyłączenie konta. Wówczas użytkownik nie  może już się zalogować.
-U  Ten parametr natomiast pozwala odblokować czynność zablokowania konta.
 

Np. aby utworzyć konto testowy z hasłem testowy i sprawić aby po zalogowaniu uruchamiał się Midnight Commander wystarczy wpisać:
$ useradd testowy -p testowy -s /usr/bin/mc


Polecenie passwd  umożliwia zmianę hasła logowania użytkownika, bez podania użytkownika polecenie zmienia hasło wywołującego go użytkownika.
Jeśli natomiast polecenie wydawane jest przez administratora pozwala ono na zmianę hasła dowolnie wybranego użytkownika.
Przykład:

$ passwd jacek

Kolejnym omawianym poleceniem jest komenda chfn. Umożliwia ona zmianę danych dotyczących użytkownika, które są trzymane w systemie i wyciągane po użyciu polecenia finger.
Jeżeli chcemy zmienić dane przypisane do danego użytkownika musimy mieć prawa administratora. W przeciwnym wypadku po podaniu tegoż polecenia będą zmieniane dane wywołującego je.
Polecenie posiada parę parametrów pozwalających na edycję poszczególnych pól. Możemy się dowiedzieć o nich korzystając z podręcznika systemowego man.
 

Liczba komentarzy (1) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...

 
Czy Linux jest legalny? PDF Drukuj Email
Oceny: / 8
21.12.2005.

System operacyjny GNU/Linux jest rozpowszechniany na zasadzie licencji GNU/GPL. Nosi nazwę oprogramowania otwartego, wolnego. Nie należy jednak tego mylić z darmowością. Oprogramowanie otwarte to oprogramowanie wolne od ograniczeń. Czy jednak taka swoboda nie przysparza więcej problemów?

Okazuje się jednak że w Polsce darmowy Linux po pierwsze wcale nie musi być taki darmowy, a po drugie wycenia się go porównując do komercyjnych rozwiązań.

Nie raz słyszy się o problemach jakie wynikają z interpretacji darmowego oprogramowania przez Urząd Skarbowy. Pewnie już nie jedna firma miała z tego powodu problemy, gdyż US kazał płacić podatek od darmowego Linuksa.

Z jakimi więc problemami ma do czynienia firma korzystająca z Linuksa w starciu z Urzędem Skarbowym?

1. Brak faktury...

Ogólnie nie jest to problem gdyż faktura nie jest potrzebna urzędowi skarbowemu. Jeśli jednak ktoś bardzo jej potrzebuje to można sobie z tym poradzić kupując np. gazetę z Linuksem i urzędowi skarbowemu pokazać taką fakturę. Trzeba jednak wtedy pamiętać że gazetka musi być cały czas przechowywana w firmie. Można też zakupić czasopismo z wersją Live-CD i resztę oprogramowania doinstalować z sieci (np. Gentoo).

2. Księgowanie w środkach trwałych z kwotą 0 zł.

Jak się okazuje jest to dość duży problem dla US, gdyż twierdzi on że nie można mieć środków trwałych o wartości 0zł. Rozwiązaniem tego problemu jest po prostu nie traktowanie Linuksa jako środków trwałych i nie księgowanie go w tym zakresie.


Na szczęście coraz częściej słyszy się głosy że polscy urzędnicy skarbowi wiedzą już o Linuksie i licencji GNU i nie robią większych problemów jeśli tylko nie zaksięguje się czegoś z 0zł. W każdej chwili można wydrukować licencję GNU ;-)

W walce z urzędami pojawia się jednak inny problem - rozliczenia z ZUS. Najnowsze wydanie Płatnika z obsługą SDWI nie działa w emulatorze WINE. Formularze PFRON - specjalny program działa tylko pod Windows. Podobnie nowe formularze GUS - wysyłka możliwa tylko i wyłącznie z Internet Explorer. Projekt Janosik, który miał na celu wykonanie darmowego odpowiednika Płatnika praktycznie już nie istnieje, od kiedy zaczęto ciągać po sądach ich twórców (nie chciano im nawet udostępnić specyfikacji!). Problem jest o tyle ważny że jeśli pracodawca zatrudnia minimum 5 osób, to jest skazany poniekąd na Windows - deklaracje ZUS za pracowników musi wysyłać za pomocą Płatnika. Najczęściej firmy radzą sobie z tym tak, iż jest jeden wydzielony komputer pracujący pod Windows.

Jak więc widać świadomość otwartego oprogramowania w urzędach jest jeszcze w powijakach. Co prawda urzędnicy państwowi wiedzą już co to jest licencja GNU i Linux ale wolne oprogramowanie w Polsce wcale nie jest jeszcze wolne. Jest to pewnie jeszcze kwestia kilku lat nim urzędy otworzą się na otwarte oprogramowanie.

Liczba komentarzy (0) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...

 
9 błędnych poglądów o GNU/Linux PDF Drukuj Email
Oceny: / 1
21.12.2005.


W codziennej prasie i mediach można znaleźć wiele niepoprawnych wypowiedzi o systemie GNU/Linux oraz o oprogramowaniu open-source. Po części wynika to z problemów ze zrozumiem idei tego oprogramowania, ponieważ odstaje ona od tego z czym normalnie mamy do czynienia na rynku. Otwartość kodu jest swoistym ewenementem naszych czasów. Z drugiej strony w Internecie mamy do czynienia z mnóstwem propagandowych artykułów, a nawet sponsorowanych badań, przeprowadzanych przez renomowane instytuty, które zaciemniają obraz Linuksa.

W artykule tym chciałbym pokazać i obalić 9 najczęściej powtarzanych kłamstw na temat Linuksa i wolnego oprogramowania.


1. Czy jądro Linuksa bazuje na własności intelektualnej systemu SCO UNIX?

Często można przeczytać iż Linux wywodzi się z UNIX'a. Jest to bardzo mylnie interpretowane. To iż Linux czerpie wiele pomysłów z UNIX'a nie oznacza wcale iż bazuje na jego prawnie chronionym kodzie. Linux zawiera co prawda w niektórych miejscach kod z licencją BSD, ale jest to jak najbardziej poprawne gdyż licencja ta nie zakłada żadnych obostrzeń na wykorzystywanie kodu z nią rozprowadzanego. Linux nie narusza żadnych licencji czy praw autorskich.



2. Jeśli przesiądę się na Linuksa nie będę mógł dłużej korzystać z Microsoft Office.

Jak się okazuje wcale nie jest to prawda. Codeweavers stworzyli produkt o nazwie Crossover Office, który umożliwia programom w stylu MS Office i innym ważnym programom biurowym pod Windows, pracę na GNU/Linux. Program jest w cenie 40$ i umożliwia pracę pod Linuksem oprogramowania windowsowego takich firm jak Microsoft, Macromedia, Adobe.

Jest jeszcze inne wyjście. Istnieje przecież znakomita alternatywa do Microsoft Office - OpenOffice 2.0. Pisaliśmy już o nim. To doskonały i co ważne darmowy pakiet biurowy, zawierający procesor tekstu, arkusz kalkulacyjny, bazę danych, program do przygotowania prezentacji i do rysowania grafiki wektorowej.


3. Czy Windows ma naprawdę mniejszy całkowity koszt utrzymania (TCO) niż GNU/Linux?

Generalnie sprawa jest bardziej skomplikowana, choć fakty mówią same za siebie. Co prawda Linux najczęściej jest za darmo, ale z małą opłatą, choć są i wersje korporacyjne, które kosztują więcej niż np. Windows Server. Diabeł jednak tkwi w szczegółach. Zaopatrując się w Windows Server musimy wykupić tyle licencji (CAL), ile maszyn będzie się łączyć z serwerem (nawet drukarek), co np. dla 100 stanowisk stanowi już nie mały koszt. Linux jest w tej sytuacji znacznie tańszy, ponieważ najczęściej jest sprzedawany na dowolną liczbę komputerów.

Droższe może być natomiast zatrudnianie administratora linuksowego, niż analogicznie osobę z certyfikatem Microsoft'u (np. MCSE), choć z drugiej strony administrator linuksowy ma przeważnie większe doświadczenie i większe umiejętności niż jego kolega z Windowsa.

Długoterminowo koszty utrzymania Linuksa są mniejsze. Update są za darmo, mniejsze koszty ponosi się na utrzymanie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i mniej się płaci za ewentualne awarie.

Większym problemem mogą być przyzwyczajenia pracowników do oprogramowania z Windowsa. Wtedy należy przeprowadzić odpowiednie szkolenia.


4. Oprogramowanie linuksowe ma tyle wersji, ponieważ tak wielu niezależnych zespołów nad nim pracuje.

Otwarte oprogramowanie, czyli każdy projekt tego typu zawiera centralne repozytorium do którego ma dostęp tylko wąska grupa ludzi. Cała społeczność zgłasza swoje pomysły ale tylko paru decyduje czy mają one być włączone do programu. Oprócz tej garstki ludzi, nad rozwojem projektu pracują przeważnie setki programistów z całego świata. Ponieważ kod jest dostępny i otwarty, każdy może stworzyć i dalej rozwijać własną odnogę projektu (i tak się dzieje w praktyce). Trzeba jednak podkreślić że oficjalna wersja jest kontrolowana przez kilku ludzi i to bardzo skrupulatnie.


5. Otwarte oprogramowanie jest mniej bezpieczne ponieważ hakerzy mogą podejrzeć kod.

Haker to osoba, która jest ekspertem z danego zakresu i robi dobre rzeczy, natomiast Cracker to ktoś, kto chce niszczyć. Więc powyższe twierdzenie jest z założenia błędne.

Bezpieczeństwo otwartego oprogramowania jest bardzo często jednym z priorytetów, zwłaszcza że wielu hakerów na etapie jego tworzenia wnosi wiele aby poprawiać wszelkie luki w zabezpieczeniach i usuwać potencjalne tylne wejścia. Poza tym nawet gdy jakaś dziura zostanie wykryta (co następuje szybciej w przypadku open-source niż oprogramowania z kodem zamkniętym ze względu na dużo większą liczbę testerów) to łatka (ang. patch) pojawia się bardzo szybko.

Zatem otwartość kodu przyczynia się do polepszenia jego bezpieczeństwa niż do jego obniżenia. Ilość osób testujących które wykorzystują otwarte oprogramowanie jest na tyle duża, że żadna firma komercyjna nie może sobie na taką pozwolić. Poza wielość środowisk i sprzętu na jakim działa soft daje niemalże stuprocentową pewność iż został w pełni przetestowany.


6. Dostajesz to za co płacisz. Zatem otwarte oprogramowanie musi być nie najlepsze.

Założenie iż dostajesz to za co płacisz nie jest poprawne i coraz częściej można się o tym przekonać. Cena nie determinuje jakości. Jest to raczej nasze przyzwyczajenie. Jednak czy nie zdarzyło się Tobie iż dałeś dużo pieniędzy za coś co nie jest tego warte? Jest to raczej kwestia świadomości społecznej. Trudno nam się przyzwyczaić iż coś co jest darmowe może być dobre jakościowo. Na szczęście świadomość to powoli się zmienia


7. Otwarte Oprogramowanie jest anty-kapitalistyczne i niszczy wolnorynkową gospodarkę, bo jak konkurować z czymś co jest za darmo. Otwarte Oprogramowanie promuje idee komunizmu.

Przypatrzmy się komercyjnemu oprogramowaniu, którego nie można zmieniać, można używać tylko na określonej liczbie stanowisk i nie można dalej odsprzedawać. Czyż to właśnie nie powoduje iż jesteśmy ograniczeni w tym systemie? Czyż to nie jest komunizm?

Często myli się pojęcia. Wolne Oprogramowanie nie oznacza że jest ono wolne od opłat, oznacz natomiast że jest wolne od ograniczeń.

Powtarza się że wolne oprogramowanie niszczy gospodarkę i jest antykapitalistyczne. Wskazuje się tutaj na darmową pracę dziesiątków programistów. Jednak wielu z nich nie zdradza żadnych zahamowań przed kapitalizmem. Na stronie każdego niemalże projektu open-source jest link "Free Donations", każdy taki projekt z chęcią przyjmie pieniądze. Wielu z programistów pracuje nad projektami open-source po nocach, w wolnym czasie. Nie ma podstaw do mówienia iż godzi to w gospodarkę, dopóki programiści będą zatrudniani.

Często uznaje się otwarte oprogramowanie jako komunistyczne podkreślając iż komunizm też zabraniał posiadania czegoś na własność. Wolne oprogramowanie nie definiuje softu jako czyjejś własności, traktuje je jako narzędzie, które każdy z nas używa według własnych potrzeb.

 
8. Mówi się że jeszcze żaden pracownik nie został zwolniony za polecenie szefowi oprogramowania Microsoftu ;-)

Oczywiście po pierwsze nie ma na to żadnych dowodów, poza tym słyszałem o sytuacjach gdzie serwer WWW chodził na Window 95. Ciekawe po ilu tygodniach osoba odpowiedzialna za taką decyzję straciła pracę? ;-)


9. Windows jest łatwy w użyciu; GNU/Linux raczej trudny

To jest oczywiście kwestia względna. To czy ciężko się nam z czegoś korzysta zależy tylko i wyłącznie od naszych umiejętności. Windows przez lata był projektowany tak aby wszystko robić automatycznie, żeby użytkownik nie musiał się za wiele martwić. Oczywiście bardzo często to działa, ale gdy nie działa to nie ma mocnych...

Komercyjne dystrybucje GNU/Linux typu SUSE, Xandros, Linspire mają podobne problemy jak Windows, nie musisz tylko ściągać sterowników z Windows Update ale ze strony producenta sprzętu ;-)

Poza tym korzystając z takich środowisk graficznych jak KDE czy GNOME nie musimy się obawiać o GUI. Wszystko wygląda i działa tak samo jak w Windows (a nawet lepiej). Okienka, drag and drop, instalatory, konfiguratory, menu rozwijalne, dźwięki, wygaszacze, tapety... to wszystko jest też na Linuksie. Nie musimy tylko co chwile resetować komputera.

Istnieje wiele dystrybucji Linuksa (i powstają nowe), każdy może naleźć odpowiednią dla siebie. Polecam !!!



Artykuł powstał na bazie publikacji Jem'a Matzan'a pt. Debunking common GNU/Linux myths

Liczba komentarzy (0) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...

 
Co to jest SSH? PDF Drukuj Email
Oceny: / 5
20.12.2005.


Autor: Kamil Porembiński  -  http://thecamels.org/

SSH (ang. secure shell) czyli tłumacząc na polski "bezpieczna powłoka" jest standardem protokołów komunikacyjnych wykorzystywanych w sieciach komputerowych TCP/IP, w architekturze klient - serwer. W wąskim tego słowa znaczeniu SSH jest zdecydowanie lepszym następcą słynnego protokoły telnet. SSH podobnie jak telnet służą do łączenia się ze zdalnym komputerem. Jednakże SSH zapewnia szyfrowanie oraz umożliwia rozpoznawanie użytkownika na wiele różnych sposobów. W szerszym znaczeniu SSH jest wspólną nazwą dla całej rodziny protokołów. Obejmuje ona nie tylko podstawowe protokoły służące do zadań terminalowych, ale również do:

  • przesyłania plików (SCP - Secure Copy Protocol, SFTP - Secure File Transfer Protocol)
  • zdalnej kontroli zasobów komputera
  • tunelowania
  • forwardowania
  • i wiele innch zastosowań

Wspólną cechą tych wszystkich protokołów jest identyczna z SSH technika szyfrowania polączenia, przesyłu danych oraz metoda rozpoznawania użytkownika. Na chwilę obecną SSH praktycznie wyparło inne "bezpieczne" protokoły jak Rlogin i RSH.

Ogólne założenia protokołu SSH powstały w grupie roboczej IETF. Istnieją jego dwie wersje SSH1 i SSH2. W jego wersji 2, możliwe jest użycie dowolnych sposobów szyfrowania danych i 4 różnych sposobów rozpoznawania użytkownika, podczas gdy SSH1 obsługiwał tylko stałą listę kilku sposobów szyfrowania i 2 sposoby rozpoznawania użytkownika (klucz RSA i zwykłe hasło). Najczęściej współcześnie stosowany sposób szyfrowania to AES, choć nadal część serwerów używa szyfrowania Blowfish i technik z rodziny DES. Rozpoznawanie użytkownika może się opierać na tradycyjnym pytaniu o hasło, klucz (RSA lub DSA) lub z użyciem protokołu Kerberos. Domyślnie ustawiony serwer SSH nasłuchuje na porcie 22. Niektóre serwery czekają na pakiety na innych portach w celu zwiększenia bezpieczeństwa.

Historia SSH
W 1995, Tatu Ylönen badacz Uniwersytetu Technologii w Helisnkach stworzył pierwszą wersję protokołu (obecnie nazywana SSH-1), której celem była ochrona przed podsłuchiwaniem haseł w uniwersyteckiej sieci. Ylönen wydał swoją implementację jako Open Source w lipcu 1995 roku. Protokół bardzo szybko stawał się popularny i już pod koniec 1995, SSH było używane przez ponad 20,000 użytkowników w 15 karajach na świecie.

W grudniu 1995, Ylönen założył SSH Communications Security w celu rozwoj SSH. Oryginalna wersja protokoły wykorzystywała wiele części pochodzących z darmowego oprogramowania jak na przykład GNU libgmp. Poźniejsza wersja wydana przez SSH Communications Security ewoluowała coraz bardziej do własnościowego oprogramowania. SSH Communications Security obieło licencją SSH.

W 1996 roku została wydana nowsza wersja protokołu określana mianem SSH-2. Była ona niekompatybilna z SSH-1. Grupa robocza IETF zajęła się standaryzacją SSH-2. Obecnie SSH-2 jest wykorzystywane prawie wszędze. Zapewnia znacznie większe bezpieczeństwo oraz oferuje więcej możliwości. Pod koniec roku 2000 liczba użytkowników SSH przekroczyła 2,000,000.

Architektura SSH
Protokół składa się z 3 warst:

  • Transportowej
  • Autentykacji (hasła, PKI, etc)
  • Połączenia (zwielokrotnianie)

Warstwa transportowa odpowiedzialna jest za ustalenie szyfrowania, kompresji (opcjonalnie) oraz integralności danych. Po przesłaniu za pomocą protokołu 1GB danych lub jeśli sesja trwa ponad godzinę następuje ponowne ustalenie wszystkich parametrów połączenia.

Głównym zadaniem warstwy autentykacji jest wybór metody uwierzytelnienia użytkownika. Do wyboru jest kilka możliwości:

  • password - najprostsze i najbardziej popularne uwierzytelnianie użytkownika za pomocą hasła
  • publickey - metoda uwierzytelniania za pomocą kluczy publicznych i prywatnych. Najczęściej wykorzystywane są klucze typu DSA lub RSA. SSH wspiera również certyfikaty X.509.
  • GSSAPI - metoda, w której wykorzystywane są mechanizmy typu Kerberos lub NTLM. Metody te są używane przez komercyjną wersję SSH.
  • keyboard-interactive - jest to metoda uwierzytelniania, w której mieszczą się wszystkie inne metody autentykacji, które nie zostały tutaj wymienione. Może być to między innymi metoda uwierzytelniania za pomocą jednorazowego hasła pobieranego z tokena.

Warstwa połączenia jest odpowiedzialna za ustalenie własności kanału w jakim się łączymy:

  • shell - łączenie się w trybie terminalu
  • direct-tcpip - kanał przekazujący połączenia typu client-to-server
  • forwarded-tcpip - kanał przekazujący połączenia typu server-to-client
Lista implementacji SSH
Wieloplatformowe
  • PuTTY - klient wspomgający SSH, SFTP, SCP i telnet
  • Ganymed SSH2 - client napisany w Javie obsługujący SSH-2
  • JavaSSH - oparty na Javie klient SSH

Windows

Windows

Macintosh

  • MacSSH - klient SSH w terminalu

Macintosh

  • MacSSH - klient SSH w terminalu

Uniksopodobne

  • Lsh - klient i serwer. projekt GNU
  • OpenSSH - bardzo popularny klient i serwer SSH rozwijany przez, developed by OpenBSD
  • Dropbear - klient oraz serwer
  • libssh - bliblioteka klient-serwer

Uniksopodobne

  • Lsh - klient i serwer. projekt GNU
  • OpenSSH - bardzo popularny klient i serwer SSH rozwijany przez, developed by OpenBSD
  • Dropbear - klient oraz serwer
  • libssh - bliblioteka klient-serwer


Instalacja SSH
Instalacja serwera jaki i klienta SSH nie różni się niczym innym od zwykłej instalacji. Jak zwykle mamy do wyboru w zależności kilka metod instlacji.
Źródła: ftp://sunsite.icm.edu.pl/pub/OpenBSD/OpenSSH/portable/
Do instalacji oprogramowania dostarczonego w formie źródłowej niezbędny jest kompilator C, oraz podstawowe narzędzia dostarczane z większością systemów uniksowych.
Na początku rozpakowywujemy źródła i kolejno wydajemy polecenia:

./configure

Wywołując skrypt configure z dodatkowymi opcjami można np. zmienić miejsce instalacji plików konfiguracyjnych lub binariów SSH, jednak w przeważającej większości przypadków ustawienia domyślne są poprawne, i takie będą stosowane w przykładach.
Po skonfigurowaniu pakietu należy go skompilować i zainstalować.

make

a następnie, jako root
make install

Po instalacji zostaną utworzone następujące pliki:
W katalogu /etc/ssh:
  • ssh_config - plik konfiguracyjny klienta SSH
  • ssh_host_key - klucz prywatny serwera SSH
  • ssh_host_key.pub - klucz publiczny serwera SSH
  • sshd_config - plik konfiguracyjny serwera SSH

W katalogu /usr/local/bin :

  • make-ssh-known-hosts - skrypt perlowy do generacji plików /etc/ssh_known_hosts
  • ssh-askpass - prosty program dla X-Window służący do wczytywania haseł
  • scp - secure copy - bezpieczny zamiennik dla komendy rcp
  • ssh-add - program służący do wprowadzania kluczy publicznych do agenta autentykacji.
  • ssh-agent - agent autentykacyjny
  • ssh-keygen - generator kluczy prywatnych i publicznych
  • slogin - secure login - link do ssh
  • ssh - secure shell - bezpieczny zamiennik rsh

W katalogu /usr/local/sbin :

  • sshd - serwer ssh

Dodatkowo do podkatalogów w hierarchii /usr/local/man zostaną zainstalowane strony dokumentacji do poszczególnych komend plików konfiguracyjnych.
Jeżeli posiadamy dystrybucje typu Debian, Mandriva możemy zawsze zainstalować serwer SSH za pomocą paczek. Wydajemy wtedy odpowiednią dla naszej dystrybucji komendę i czekamy na zainstalowanie binarek. Instalacja OpenSSH pod Debianem:

Konfiguracja serwera SSH:
Głównym elementem serwera SSH jest demon sshd. Zastępuje on dwa programy, które znajdują się w większości dystrybucji: rlogin i rsh. Służy do prowadzenia bezpiecznej (kodowanej) komunikacji pomiędzy dwoma komputerami w sieci.

Sshd odczytuje konfigurację z /etc/ssh/sshd_config (lub z pliku określonego w linii poleceń, w opcji -t). Plik ten zawiera pary: klucz - wartość. Każda z nich jest zapisana w jednej linii. Linie puste i zaczynające się od znaku '#' są traktowane jako komentarz i są pomijane.
Przykład pliku konfiguracyjnego: sshd_config.
Opis niektórych elementów konfiguracyjnych serwera:

Port 22 Ustawienie portu dla serwera. Domyślny portem jest port 22.
ListenAddress 0.0.0.0
ListenAddress ::
Adres IP, na którym serwer SSH ma nasłuchiwać. Ustawienie ma sens, jeśli mamy w komputerze kilka kart sieciowych. Można wtedy wpisać IP karty, która jest np. mniej obciążona.
# HostKey for protocol version 1
HostKey /etc/ssh/ssh_host_key
# HostKeys for protocol version 2
HostKey /etc/ssh/ssh_host_rsa_key
HostKey /etc/ssh/ssh_host_dsa_key
Ustawienia ścieżek, w których znajdują się klucze.
KeyRegenerationInterval 1h
Czas, po którym maszyna renegocjuje klucze i inne parametry połączenia. Domyślnie 1 godzina.
PermitRootLogin noParametr określający, czy można logować zdalnie jako root.
IgnoreRhosts yes
IgnoreRootRhosts yes
RhostsAuthentication no
RhostsRSAAuthentication no
Ignorowanie plików .rhosts, które wskazują "zaufane" maszyny, skąd mógłby się zalogować użytkownik bez podawania hasła oraz zezwalanie na autentykację za pomocą mechanizmu rhosts.
PrintMotd yesCzy wypisywać komunikat powitania (motd - Komunikat ustawiamy najczęściej w /etc/motd).
X11Forwarding no
X11DisplayOffset 10
X11UseLocalhost yes
XAuthLocation /usr/bin/X11/xauth
Czy przekazywać dane połączenia X11 (graficznego) i za pomocą którego programu dokonywać autentykacji użytkownika w środowisku graficznym X-Windows.
# {Allow,Deny}Users | Groups
DenyGroups student
Zezwolenie dla grup i użytkowników na logowanie się za pomocą ssh.
RSAAuthentication yes Wybór metody autentykacji. Zalecane ustawić yes tylko dla RSA.
PasswordAuthentication yes
PermitEmptyPasswords no
IdleTimeout 30m
Autentykacja za pomocą haseł - włączanie, zezwolenie na puste hasła oraz czas rozłączania podczas oczekiwania na podanie hasła.
# AllowHosts *.our.com friend.other.com
DenyHosts home.pl *.algonet.se krakow.tpnet.pl opole.tpnet.pl
Z których maszyn można się łączyć za pomocą ssh.
CheckMail no Czy po zalogowaniu ma się odbywać sprawdzanie poczty.
AllowTcpForwarding no Przy takim ustawieniu nie jest możliwe tunelowanie ftp, ale maszyna jest bezpieczniejsza.
AccountExpireWarningDays 30 Powiadamianie o kończeniu się ważności konta (dni)
PasswordExpireWarningDays 14 Powiadamianie o kończeniu się ważności hasła (dni)
ForcedPasswdChange yes Wymuszanie zmiany już nieważnego hasła

Po skonfigurowaniu serwera przyszedł czas na jego uruchomienie. Jeżeli chcemy, aby serwer uruchamiał się zawsze podczas systemu musisz tylko znaleźć plik wykonywalny sshd (zazwyczaj będzie w /usr/local/sbin), uruchomić go i jeśli działa, zrobić odpowiedni wpis uruchamiający w którymś z plików startowych w katalogu /etc/rc.d/, tak, by demon sshd uruchamiał się podczas każdego startu systemu. Najprostszym sposobem jest dopisanie na końcu pliku /etc/rc.d/rc.local (lub innego pliku konfiguracyjnego maszyny, który jest wykonywany podczas jej startu) ścieżki do demona sshd, czyli najprawdopodobniej /usr/local/sbin/sshd. Posiadacze systemu Mandrake/Mandriva mogę z konta root wykonać polecenie:

service sshd start

i cieszyć się gotowym serwerem SSH.

Konfiguracja klienta SSH:
Ogólnosystemowa konfiguracja klienta ssh znajduje się w pliku /etc/ssh/ssh_config, zaś opcje konfiguracyjne sprawdzane są w następującej kolejności:
opcje podane w linii komend
plik konfiguracyjny użytkownika ($HOME.ssh/config)
plik ogólnosystemowy

Przykład pliku konfiguracyjnego: ssh_config.

Hosts *Otwiera sekcję dotyczącą połączeń do danego hosta - * oznacza wszystkie hosty.
ForwardAgent yesOkreśla, czy Agent ma przekazywać klucze, czy nie.
ForwardX11 yesZezwala użytkownikom na przekazywanie połączeń X11
RhostsAuthentication no
RhostsRSAAuthentication no
Zezwalanie na autentykację za pomocą mechanizmu rhosts.
PasswordAuthentication yes Autentykacja za pomocą haseł.
RSAAuthentication yes
TISAuthentication no
Wybór metody autentykacji. Zalecane ustawić tylko RSA.
PasswordPromptHost yes
PasswordPromptLogin yes
Czy program ma pytać o hasła.
FallBackToRsh no
UseRsh no
Możliwość użycia rsh w przypadku niepowodzenia połączenia za pomocą ssh. Zalecane usawić na nie.
BatchMode noMożliwość użycia ssh w trybie wsadowym. Wyłączyć gdy nie jest koniecznie potrzebne. Może się przydać tylko w kilku przypadkach.
EscapeChar ~Jaki znak powoduje wyjście z połączenia (jak w telnecie ctrl+])
Cipher 3DESAlgorytm stosowany do szyfrowania przy połączeniu ze zdalną maszyną.
Compression yes
CompressionLevel 9
Kompresja - domyślnie jest włączona, poziom - 6. Dziewięć jest najwyższym, 0 wyłącza.
IdentityFile ~/.ssh/identityPołożenie i nazwa pliku identyfikacji

Łączenie z serwerem SSH:
Do połączenia z serwerami SSH w systemach uniksowych tak naprawdę wystarcza tylko konsola. Wydajemy polecenie:

ssh mojserwer.pl

i czekamy na połączenie. Klient ssh będzie starał się zalogować nas na serwerze o tym samym nicku jakim aktualnie posługujemy się w lokalnym systemie. Jeśli zalogować się jako inny użytkownik piszemy:
ssh mojserwer.pl -l nazwa_użytkownika

Po zalogowaniu możemy zobaczyć np. komunikat dnia (MOTD - Message Of The Day):

Zwolennicy graficznych porgramów mogą skorzystać z programu Putty. Wygląda on następująco:

Bibliografia:
www.google.com
www.wikipedia.pl
http://matrix.umcs.lublin.pl/pusu/2001/referaty/ssh/podstr/konfig.htm

Liczba komentarzy (1) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...

 
Linux w firmie cz. 2 PDF Drukuj Email
Oceny: / 3
19.12.2005.

W drugiej części serii artykułów dotyczących tematyki zastosowania systemu operacyjnego Linux postaram się już nieco bliżej przedstawić ten system pod kątem zastosowania go w małym biznesie. Mówiąc „małym" nie mam oczywiście na myśli tego iż Linux nadaje się tylko do małych firm. Wręcz przeciwnie, jednak w naszym kraju najwięcej firm, to małe często kilkunasto osobowe przedsiębiorstwa. Wśród wielu przedsiębiorców zwrot "linux w firmie" wywołuje tylko uśmiech na twarzy, często też się zdarza że nawet nie wiedzą o istnieniu tegoż systemu.

Linux dostępny jest bezpłatnie, powoduje to iż wielu ludzi wychodzi z założenia, że skoro jest darmowy to nie nadaje się do firmy, gdzie wymagana jest duża stabilność oraz bezpieczeństwo danych. Nie chce mówić iż ten system jest najlepszy w każdej sytuacji, lecz gwarantuje że większość firm może oprzeć całkowicie swoją działalność o ten system. W ciągu ostatnich lat znacząco zmieniła się pozycja systemu Linux. Już nikt nie może powiedzieć, że pod ten system brakuje nam oprogramowania czy to biurowego, czy też typowych programów do obsługi firm.

Wiele poważnych firm stoi za tym systemem inwestując swoją wiedze w jego rozwój.
Oprogramowanie biurowe Open Office z powodzeniem pomoże nam w przygotowywaniu wszelakich dokumentów, obliczeń, robieniu prezentacji. Nie ma problemu z przenośnością danych do innych systemów. Ponieważ edytowany dokument możemy zapisać w formacie PDF, czy też OpenDocument. Również w obróbce grafiki nie możemy narzekać, wspomnę tu choć by o takich aplikacjach jak GIMP, Blender, czy też komercyjne oprogramowanie, za które poniesiemy nie wielkie koszty np.: VariCAD, czy BricsCAD. Są to programy pozwalające na projektowanie wszelkiego rodzaju obiektów, modeli itp.

Również wiele aplikacji bazodanowych, które pisane są przez wielkie korporacje takie jak IBM, Oracle, Sybase są dostępne pod system Linux. Jest to zjawisko zachęcające do korzystania z tego systemu ponieważ bazy danych mają kluczowe znaczenie w przedsiębiorstwach, dzięki nim są przechowywane oraz segregowane dane dotyczące klientów, sprzedaży, kontaktów oraz wiele wiele innych danych, bez których żadne przedsiębiorstwo w warunkach konkurencji by nie przetrwało.

Jeżeli piszemy oprogramowanie na zamówienie to również w nasze ręce oddane są do dyspozycji doskonałe narzędzia pozwalające opracować skomplikowane oprogramowanie. Obsługa protokołu TCP/IP przemawia na korzyść zastosowania systemu Linux do przetwarzania sieciowego, oraz jako serwer WWW. Często wypominaną wadą dla zastosowania darmowego systemu jest rzekomy brak serwisu technicznego. Jest to kolejny mit, który należy obalić. Istnieją już firmy na naszym rynku, które takie wsparcie oferują na naprawdę dobrym poziomie.  Z pewnością w tym krótkim tekście nie wyczerpałem tematyki zastosowań systemu Linux w firmie, lecz w kolejnych częściach będę już szerzej omawiał różne aplikacje, które pomogą nam w prowadzeniu naszego biznesu.

Już na początku stycznia przedstawimy na łamach serwisu www.linuxwbiznesie.pl test dystrybucji Mandriva, pod kątem wykorzystania jej w firmie.

Serdecznie zapraszam

Liczba komentarzy (0) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...

 
«« start « poprz. 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 nast. » koniec »»

Pozycje :: 109 - 117 z 172

Copyright © 2005 - 2006
www.comgroup.pl
Przyczepy samochodowe
Pisanie programów

Search Engine Optimization